0.13.22 — wynik w języku strony

Wektory znaczeniowe mogą być wspólne dla wszystkich wersji językowych instancji. To świadoma decyzja: model jest wielojęzyczny, a klucz wpisu jest tożsamością materiału ponad językiem, więc pytanie po angielsku trafia w ten sam wpis co pytanie po polsku. Osobny indeks dla każdego języka byłby tą samą treścią policzoną drugi raz — i drugi raz ważyłby w paczce.

Tyle że kawałek wektora niesie tekst, z którego go policzono, a wynik pokazywał właśnie ten tekst. W wersji bez własnych wektorów czytelnik pytał po angielsku i dostawał fragment po polsku.

Od 0.13.22 tytuł, adres i fragment pochodzą zawsze z wpisu w języku strony. Trafiony akapit przekładamy po pozycji: kawałek to dosłownie akapit wpisu źródłowego, a tłumaczenie trzyma układ akapitów, więc wystarczy znaleźć jego miejsce i wziąć akapit spod tego samego numeru. Gdy układ się nie zgadza, zamiast tekstu w obcym języku pokazujemy zajawkę wpisu. Wpis, którego w danym języku nie ma, nie trafia do wyników — jego miejsce zajmuje następny.

Przycinanie fragmentu z 0.13.18 działa już na tekście w języku strony, więc okno ustawia się na zdaniu, które dzieli rdzeń słowa z pytaniem zadanym w tym samym języku.