0.11.34 — adres, który nigdzie nie docierał

Adres klienta trafiał do funkcji wystawiającej odnośnik przez parametr opcjonalny. Wołający go nie przekazywał, więc parametr był pusty zawsze, od początku istnienia mechanizmu. Widać to było w bazie: kolumna z adresem przy tokenach logowania nie miała ani jednej wartości.

Pusta kolumna to jednak skutek łagodniejszy. Ten sam adres idzie do sprawdzenia antybotowego, gdzie służy do powiązania żetonu z maszyną, która go dostała — czyli dokładnie do wykrycia żetonu skopiowanego i użytego gdzie indziej. Sprawdzenie działało, ale bez tej części.

Adres bierzemy teraz z żądania wewnątrz samej funkcji, a nie u wołającego. Parametr zostaje jako możliwość nadpisania, ale nikt już nie musi o nim pamiętać — a to właśnie pamiętanie zawiodło.

Przy okazji czternaście błędów kontroli typów, wszystkie zastane. Dziewięć z nich to jedna przyczyna: od TypeScriptu 5.7 Uint8Array jest typem ogólnym i domyślnie dopuszcza bufor współdzielony, którego Web Crypto nie przyjmuje. Reszta to brakujące pole w deklaracji wejścia komentarza, ręcznie wypisany kształt propsów zamiast typu z routera, `as const` na wyrażeniu warunkowym i sześć miejsc z `any`.

Konfiguracja prettiera należy od tego wydania do silnika. Wcześniej jej nie miał i formatował inaczej niż każda instancja — patrz 0.11.33.