11 · Aplikacja zamiast aplikacji

W pewnym momencie padło pytanie o aplikację na telefon. Odpowiedź brzmi: jest, tylko nie ma jej w sklepie. Serwis jest aplikacją progresywną — instaluje się z przeglądarki, dostaje ikonę na ekranie głównym, otwiera się na pełnym ekranie i działa bez zasięgu.

Rachunek jest tu jednostronny do tego stopnia, że aż podejrzany. Aplikacja natywna to osobny projekt w innej technologii, opłaty dla dwóch sklepów, recenzja przy każdej aktualizacji i drugi zbiór kodu do utrzymania przez lata. Aplikacja progresywna to kilka plików dołożonych do serwisu, który już istnieje: opis aplikacji, skrypt działający w tle i obsługa powiadomień.

Dla projektu prowadzonego przez jedną albo dwie osoby to nie jest kompromis, tylko właściwy wybór. Trzy rzeczy, które to odblokowuje ponad zwykłą stronę: instalacja bez sklepu, czytanie bez zasięgu i powiadomienia o nowym tekście. Trzecia jest tą, która realnie sprowadza czytelnika z powrotem — kanał RSS tego nie robi.

Jest jedna rzecz, której aplikacja progresywna nie da: obecności w sklepie jako kanału odkrywania. Dla serwisu, który i tak buduje zasięg linkiem i wyszukiwarką, to strata pozorna.

Wszystkie pliki tej warstwy — opis aplikacji, skrypt w tle, strona trybu offline — są dziś generowane przy budowaniu z konfiguracji instancji. Wcześniej były trzema kopiami tych samych danych, z nazwą i kolorami wpisanymi na sztywno w każdej z osobna.