0.11.6 — dowodem jest działanie

Dwie wersje wcześniej przyjęliśmy, że koniec tekstu w kadrze znaczy koniec lektury. Przy krótkim wpisie na wysokim ekranie znaczek wpływa w kadr od razu — cały tekst mieści się na ekranie, zanim ktokolwiek przeczyta pierwsze zdanie. Tak właśnie znak wyskoczył w połowie czytania.

**Widoczność nie jest dowodem uwagi.** Można widzieć koniec tekstu i być na jego początku. Można przewinąć do dołu, żeby sprawdzić, jak długi jest wpis, i wrócić na górę. Kadr mówi o położeniu strony, nie o tym, gdzie są oczy.

**Pewność daje dopiero działanie.** Kliknięcie w odnośnik, przycisk ankiety, gwiazdka oceny — coś, co człowiek robi dopiero wtedy, gdy z tekstem skończył. Wtedy uwaga już opuściła tekst i można ją zaczepić, nic nie przerywając.

**Jeśli kliknięcie prowadzi na inną stronę, animacja nie zdąży się pokazać.** Dlatego przyznane i niepokazane wyróżnienie czeka w pamięci przeglądarki i wypływa zaraz po wczytaniu kolejnej strony. Nagroda dogania czytelnika tam, gdzie poszedł.

Nasłuch stoi na `pointerdown` w fazie przechwytywania — trzeba zdążyć przed nawigacją, a `click` bywa już za późno. To jedno z tych miejsc, gdzie kolejność zdarzeń w przeglądarce przestaje być ciekawostką i staje się warunkiem działania.