0.11.39 — login, który nie jest numerem sprawy

Login nadawany przy zakładaniu konta powstawał ze wzoru: pierwsza litera adresu, `_anon`, cztery cyfry. Wychodziło z tego `p_anon4720`. Wzór ma zalety — nic nie ujawnia, nie da się go pomylić z podpisem człowieka, a konto od pierwszej sekundy ma czym się nazwać, więc formularz komentarza nie odmawia z powodu pustego pola.

Ma też wadę, której nie widać, dopóki się na niego nie spojrzy jak czytelnik. Konto zakłada się zwykle po to, żeby coś powiedzieć, i pierwszy komentarz wychodzi zaraz po rejestracji — czyli podpisany właśnie tym. Napis w tym kształcie czyta się jak sygnatura zgłoszenia albo identyfikator w systemie, do którego się trafiło. Zmiana loginu była możliwa od początku, ale wymagała ruchu, którego ktoś piszący pierwszy raz nie zdąży wykonać.

Od tego wydania instancja może podać własną pulę: `community.autoNames`. Silnik losuje z niej, sprawdza zajętość, a przy zajętym haśle dokłada licznik — `cicha_woda`, potem `cicha_woda_2`. Sto słów wyczerpuje się szybciej, niż wygląda, więc licznik nie jest ozdobą, tylko warunkiem, żeby pula w ogóle miała sens przy rosnącej liczbie kont.

Słowa należą do instancji, nie do silnika, i to nie jest szczegół administracyjny. Login widzi każdy czytelnik pod komentarzem, jest w języku treści i niesie ton serwisu — a silnik z założenia nie zna ani jednego zdania widocznego dla czytelnika. Instancja, która nic nie deklaruje, dostaje dalej wzór z `_anon`, co do znaku; podmiana silnika nie zmienia jej zachowania.

Jedno sprawdzenie zostało zawężone. Nick w kształcie nadawanym automatycznie był dotąd zabroniony przy wyborze własnego — żeby nie dało się zająć cudzego przyszłego loginu ani udawać świeżego konta. Zakaz dotyczy dalej wyłącznie wzoru `_anon`, bo tylko on wygląda na systemowy. Słowo z puli to zwykły napis i czytelnik ma prawo wybrać sobie takie samo, jeśli jest wolne; zajętości pilnuje baza.